Aktualności

Spółka w Libanie coraz bardziej popularna. W ostatnim czasie Polska renegocjowała zmiany w wielu umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jedną z renegocjowanych tego rodzaju umów była ta pomiędzy Polską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi. Skutkiem tego jest opodatkowanie w Polsce wynagrodzenia dyrektorskiego pobieranego z tytułu zasiadania w Radzie Dyrektorów spółki z ZEA. W związku z omawianą zmianą dużym zainteresowaniem cieszy się spółka z siedzibą w Libanie, która skutecznie zastąpiła w aspekcie wynagrodzeń dyrektorskich spółkę ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Dlaczego? Przede wszystkim kwota podatku od spółki Libańskiej jest stała i niezależna od liczby wspólników. Ponadto zgodnie z interpretacjami podatkowymi fiskusa (m. in. IPPB2/4511-898/15-2/MM) dochód uzyskany przed podatnika z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu (dyrektora) w spółce w Libanie tj. ze źródła wymienionego w art. 16 umowy między Polska a Republiką Libańską, jest zwolniony z opodatkowania w Polsce. Oczy zdecydowanej większości przedsiębiorców poszukujących rozwiązań, które pozwolą im obniżyć podatki, zwróciły się teraz w stronę Libanu.

Nowe zasady obliczania odsetek ustawowych i za opóźnienie. Od początku 2016 roku zmieniły się zasady ustalania wysokości odsetek ustawowych oraz tych za opóźnienie. Zgodnie ze znowelizowanym art. 359 kodeksu cywilnego odsetki ustawowe równe są wysokości stopy referencyjnej NBP i 3,5 punktów procentowych. Na dziś stopa referencyjna, o której mowa w przepisie to 1,5 %, co oznacza, że obliczone w ten sposób odsetki wynoszą 5%. Inaczej obliczane są odsetki za opóźnienie – stopa referencyjna NBP ma być powiększona o 5,5 punktów procentowych, co daje nam obecnie 7%. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może natomiast przekraczać dwukrotności podstawowej wartości odsetek za opóźnienie, czyli 14%. Wartym uwagi jest fakt, że stopa referencyjna NBP należy do podstawowych stóp procentowych ustalanych przez Radę Polityki Pieniężnej i choć od maja 2012 roku jest konsekwentnie obniżana, to jednak zawsze może ulec wzrostowi.

Zmiany w kodeksie pracy – rewolucja w zawieraniu umów terminowych. 22 lutego 2016 roku wchodzi nowelizacja przepisów kodeksu pracy, które wprowadzają duże zmiany w zasadach zawierania umów na czas określony. Ograniczony zostanie okres zatrudnienia na umowę na czas określony i będzie on wynosił 33 miesiące (maksymalnie 33 miesiące plus dodatkowe 3 w przypadku umowy na okres próbny). W dalszym ciągu ograniczone będą umowy terminowe z jednym pracodawcą, zgodnie ze zmianami nie może być ich więcej niż trzy, czwarta ma automatycznie stawać się umową na czas nieokreślony. Zrównany zostaje również okres wypowiedzeń umów na czas określony i nieokreślony. W sytuacji gdy staż pracy  w danym przedsiębiorstwie wynosi mniej niż 6 miesięcy, to okres wypowiedzenia wynosić będzie 2 tygodnie, gdy od pół roku do mniej niż 3 lat – miesiąc, a w wypadku gdy staż pracy wynosił będzie co najmniej 3 lata – 3 miesiące. Po zmianach w kodeksie pracy będą wyróżnione 3 rodzaje umów o pracę: umowa na czas nieokreślony, umowa na czas określony i umowa na okres próbny. Zniknie zatem umowa na czas wykonywania określonej pracy.