Aktualności

Organ skarbowy może zażądać zabezpieczenia za wirtualny adres

Resort finansów przygotowuje kompleksową nowelizację ustawy o VAT. Jedną z głównych projektowanych zmian jest wprowadzenie tzw. kaucji rejestracyjnej przy rejestracji podmiotów z wirtualnymi adresami.

Zgodnie z projektem ustawy naczelnik urzędu skarbowego będzie mógł uzależnić rejestrację podmiotów od złożenia kaucji rejestracyjnej, w przypadku gdy składający zgłoszenie rejestracyjne korzysta z adresu w celu rejestracji podatnika do odbioru korespondencji w jego imieniu lub do celów ustanowienia siedziby działalności gospodarczej (wirtualne biuro). Projekt ustawy zakłada, że wysokość kaucji rejestracyjnej nie będzie niższa niż 20.000zl i wyższa niż 200.000zł. Naczelnik urzędu skarbowego określi wysokość kaucji rejestracyjnej w drodze postanowienia, na które służyć będzie zażalenie i zarejestruje podmiot jako „podatnika VAT czynnego” niezwłocznie po złożeniu kaucji rejestracyjnej. Termin na złożenie kaucji będzie wynosił 3 miesiące od dnia doręczenia postanowienia.

Co istotne, podmiot, którego rejestracja będzie uzależniona od złożenia kaucji rejestracyjnej może wybrać jedną z następujących form kaucji rejestracyjnej : depozyt pieniężny złożony na wyodrębniony rachunek urzędu skarbowego, gwarancję bankową lub ubezpieczeniową bądź pisemne nieodwołalne upoważnienie organu podatkowego, potwierdzone przez bank do wyłącznego dysponowania do wysokości składanej kaucji rejestracyjnej środkami pieniężnymi, zgromadzonymi na rachunku prowadzonym w tym banku.

Obecnie projekt znajduje się w fazie konsultacji publicznych.  Większość zapowiadanych zmian ma wejść w życie już od 1 stycznia 2017 roku..

Zmiany w opodatkowaniu aportów

Nowelizacje ustaw o PIT i CIT, które czekają już tylko na podpis prezydenta i opublikowanie
w Dzienniku Ustaw przyniosą zmiany związane z opodatkowaniem aportów, wnoszonych do spółek kapitałowych.

Obecnie, zgodnie z obowiązującymi do końca 2016 r. przepisami ustawy o PIT i CIT – przychodem wnoszącego wkład niepieniężny do spółki (np. nieruchomość) nie jest wartość rynkowa aportu
(np. nieruchomości), tylko wartość nominalna obejmowanych w zamian akcji lub udziałów. W praktyce często okazuje się, że wartość nominalna akcji lub udziałów nie jest  równa wartości wnoszonego aportu. Wartość wkładu niepieniężnego może bowiem zostać tylko w części przekazana na podwyższenie kapitału zakładowego spółki, a nadwyżkę można przeznaczyć na kapitał zapasowy (agio).

Jednakże od 2017 roku w przypadku wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego przychodem będzie wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określona w innym dokumencie o podobnym charakterze. Jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, przychodem będzie wartość rynkowa takiego wkładu określona na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego

W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera rzetelna wycena rzeczoznawcy majątkowego, która może stanowić dowód w ewentualnym sporze z organem podatkowym w zakresie ustalenia wartości rynkowej wnoszonego wkładu. Ponadto ustawodawca zrezygnował też z ograniczania kosztów amortyzacji u spółki otrzymującej wkład.

Przełom w sprawie frankowiczów

W dniu 8 września 2016 roku Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną pozwanego mBank S.A.
w sprawie pozbawienia wykonalności Bankowego Tytułu Egzekucyjnego, w którym wysokość należności kredytobiorcy została obliczona przy użyciu kursów z tabeli kursowej banku. SN potwierdził rozważania SO i SA w Szczecinie, że bank jednostronnie nie może decydować o zobowiązaniu kredytobiorcy.

Wyrok ten ma istotne znaczenie w szczególności dla tych kredytobiorców, którzy zawarli umowę tzw. „kredytu frankowego” z bankiem mBank S.A. Sąd Najwyższy podważył również stosowany przez ten bank mechanizm wypowiadania kredytu oraz zapisy umowne dotyczące sposobu wypowiadania umowy. Sąd Najwyższy wypowiedział się również na temat zgodności z prawem konsumenckim postanowień umownych stosowanych przez ten bank oraz dopuszczalnej treści oświadczenia o wypowiedzeniu kredytu, podzielając ich krytyczną dla banku ocenę, przedstawioną przez Sąd Apelacyjny.

Ponadto w dniu 22 września 2016 roku Prezes UOKIK po raz trzeci przedstawił istotny pogląd w sprawie dotyczącej sporu konsumentów z mBankiem. Dotyczy on kolejnego sporu konsumentów z mBankiem. Urząd nie zgodził się z wyrokiem Sądu Rejonowego i stwierdził, że klauzule, które nieprecyzyjnie wskazują przesłanki zmiany oprocentowania kredytu są niedozwolone. W przeciwieństwie do sądu, Urząd stwierdził również, że dla uznania klauzuli za niedozwoloną nie ma znaczenia, czy konsumenci ponieśli dotychczas szkodę. To jak wykonywane jest postanowienie nie ma znaczenia, bowiem abuzywna klauzula nie powinna obowiązywać klientów od samego początku. W ocenie UOKIK nie da się jej zastąpić innym postanowieniem umownym. UOKIK wskazuje również, że skoro zgodnie z prawem bankowym warunki zmiany oprocentowania są istotnym elementem umowy to w praktyce oznaczać to może nieważność całej umowy.